sunnudagur, febrúar 22, 2004
Orðið helvíti langt síðan maður bloggaði eitthvað af viti, þannig að hérna kemur ein feit færsla..
Partýstand og fyllerí
Þessi helgi fór fram með hinu ágætasta móti, að mínu mati. Ég ætla ekkert að fara út í smáatriðin í henni, læt Jóa sjá alfarið um það.
Föstudagur
Á föstudaginn bauð Rútur mér og öðrum ágætis manneskjum heim til sín í eilítið teiti, en það var reyndar bara meira svona til að byrja. Þarna voru hinir og þessir snillingarnir samankomnir, Ég og nafni, Rútur og Áslaug, Jói, Sunna, Gummi og Vikka, Dóra, Soffía, Steini, Óli og Hjalti og heppnaðist þetta ágætlega vel. Við fengum okkur aðeins í glas og voru flestir bara hressir og kátir þarna. Um svona hálftólf leytið ákváðum við að leggja leið okkar niður í bæ, en það voru víst tónleikar á Grand Rock. Við komumst því miður ekki þar inn þannig að þá var það bara Kaffi Kúltúr. Sátum við þar í smá stund í góðu yfirlæti og súptum á ölinu. Eftir að hafa setið þar í smástund fórum við þar út, og þar sem hann pabbi minn var staddur á djammi einhversstaðar ákvað ég að bjóða bara nokkrum útvöldum heim til mín í eilítinn gleðskap. Þannig að næst lá leiðin á Skólavörðustíginn þar sem skemmtilegri tónlist var skellt á fóninn og bara gaman. Pöntuðum pizzu og svona, bara gaman. Síðan fór fólkið smám saman að yfirgefa staðinn, og það endaði á að við vorum 5 inni í stofu, Ég, Viktor, Áslaug, Soffía og Dóra, og vorum bara að rabba, en inni í rúmi voru tveir aðrir aðilar löngu svifnir í draumaheiminn... En já við vorum að til 5, en þá var pabbinn mættur á staðinn þannig að krakkarnir fóru að koma sér heim í háttinn. Ég var hins vegar ekki alveg að nenna að fara að sofa strax þannig að ég heyrði í henni Sóley vinkonu minni og við fórum bara í eilítinn labbitúr til svona hálfsjö. En þá var ég alveg búinn þannig að ég fór bara heim að sofa.
Laugardagur
Þessi laugardagur byrjaði heldur seint hjá mér, en ég vaknaði ekki fyrr en um 5 leytið. Það var mjög þægilegt reyndar, ég rölti bara upp í dreka og fékk mér eitt ostborgaratilboð eins og ég geri stundum. Fór síðan í bíó með Áslaugu og Viktori á myndina Gothika. Sú mynd er nú ekki upp á marga fiska, en samt var reyndar alveg ágætt að fara á hana og láta sér bregða aðeins. Hún var bara of fyrirsjáanleg á köflum. En allavega, eftir bíóferðina bauð ég þeim tveim bara heim á Skólavörðustíginn þar sem pabbi var einhversstaðar úti, partykallinn sá... og já, við sátum þar, hlustuðum á tónlist, og ákváðum að panta okkur pizzu. Þar sem pöntunin sem við fengum daginn áður var bæði lengi að koma og vitlaus pizza ákváðum við að hringja uppeftir til að kvarta smá til að ná kannski einni frírri pizzu út úr þeim. Ég veit að maður á að hringja strax þegar svona mál kemur upp, og ég gerði það reyndar, en það vildi bara svo vel til að það var búið að loka staðnum! En allavega, ég hringdi aftur í þau á laugardeginum, fór eitthvað að kvarta og fékk bara ekkert meira heldur en 500 króna inneign hjá þeim. Það var svosem betra en ekkert, og við fengum pizzuna eftir smástund. En viti menn! Þegar við opnuðum pizzuna þá var það fyrsta sem Viktor rak augun í var eitt gríðarlegt hár á pizzunni! Og við vorum í kvörtunargírnum þetta kvöldið þannig að við hringdum aftur og fengum senda aðra pizzu um hæl. Gaurinn átti víst að taka pizzuna með hárinu til baka, en hann gleymdi að spyrja þannig að við höfðum nóg að bíta og brenna þetta kvöldið. En þegar pizzan var búin þá komu Dóra og Soffía í heimsókn og við sátum bara og töluðum saman, endurtókum leik dagsins á undan, nema að nú var ekkert áfengi seytlandi um blóðið. Síðan kíkti Guga í smástund, og þar á eftir kom Óli. Við enduðum kvöldið mjög hresslega eða með því að glápa á Tomma og Jenna... mjög gaman.
Úff hvað maður var sveittur þessa helgina, engin hollusta allavega... pizza, bjór, ostborgari, pizza, popp... nóg af drasli... verð að endurtaka þetta fljótlega... verst bara hvað þetta kostar!
En já þetta var hin fínasta helgi. Þetta er orðið helvíti langt blogg hjá mér..! En mig langar til að bæta einni pælingu við í endann. Ykkur er guðvelkomið að lesa hana ef þið hafið áhuga á því.
169 hvað?
Ég var að horfa á sjónvarpið í dag og sá þessa kraftmiklu auglýsingu þar sem var verið að auglýsa "léttölið" Tuborg. Maður sér ekki með vissu hvað auglýsingin er að auglýsa, hún sýnir bara fullt af fólki, og það eina sem maður getur vitað með vissu er þessi tala sem endurtekur sig í sífellu. Það er talan 169. "169 leiðir til að skemmta sér..." o.s.frv.Þegar ég horfði á auglýsinguna fór ég að hugsa: Hvað kemur þessi tala auglýsingunni við? Auglýsingin endar auðvitað á því að sýna mynd af ölinu í fullum skrúða, en auðvitað er það tekið fram að það sé verið að auglýsa léttbjór, til að fylgja settum reglum. En já, þessi tala! 169. Ég fór að hugsa, og mundi allt í einu að það hafði verið að lækka verðið á Tuborg BJÓR í ríkinu og hann kostaði einmitt 169 krónur, að mig minnti. Og ég kíkti á vefsíðu ríkisins og já, það stemmdi. 169 krónur.
Það er alveg ótrúlegt hvað auglýsendur geta farið bak við reglurnar, og spennandi að sjá hvernig aðferðir þeir nota. Eins og í þessu tilviki, þá nefna þeir aldrei að þessi tala, 169, sé verðið á bjórnum í ríkinu, og reyndar gæti það verið mínus, því að þá kemur tilgangur auglýsingarinnar ekki nógu skýrt í ljós. Svona geta þessar duldu auglýsingar verið sérstakar. Maður gæti m.a.s. notað félagsfræðina í þessu og talað um yfirlýsta og dula virkni í þessarri auglýsingu. Kannski skija ekki margir þetta, en ég ætla samt að skrifa smá... Yfirlýsta virknin er semsagt sú að auglýsa Tuborg léttbjór og einhverjar 169 aðferðir til þess að skemmta sér, en það kemur reyndar ekkert léttbjórnum við. Síðan er dulda virknin sú að auglýsa lækkað verð á Tuborg, áfengum bjór. Síðan gæti maður talað um að skaðvirknin sé að þetta leiði frekar til þess að ungir krakkar fari frekar að drekka áfengi heldur en ekki, og þannig bull, en ég nenni ekki að fara út í það.
En já, það er alltaf gaman að sjá hvað auglýsingar geta verið útsmognar, en ég er allavega hættur í dag, þetta er orðið andskoti langt hjá mér í dag. Góða nótt.