|
miðvikudagur, janúar 05, 2005 Þá er þessi dagur loks búinn. Var að klára að vinna núna fyrir hálftíma, og ef einhver veit það ekki þá hef ég tileinkað mér það virðingarverða starf að gerast póstmaður! Ég fór semsagt strax eftir skóla í dag kl. 2 að bera út bréf... en allavega, í svona löngum göngum þá gæti verið gott að hafa með sér einhverja tónlist til að hlusta á. Í þau fáu skipti sem ég hef gleymt þessari nauðsyn þá hef ég farið að hugsa óþarflega mikið. Það getur gerst þegar maður er svona lengi einn með sjálfum sér. Þetta gerðist í dag, og þær hugsanir sem eru mér efst í huga eftir daginn eru aðallega þessar tvær: Þegar ég var við það að klára póstinn þá datt mér í hug hvernig það væri að þurfa að bera út póst alveg endalaust! Það væri píning út af fyrir sig... alltaf nýr bréfabunki í kerrunni... pokinn tæmist aldrei, og ný hús bætast við... Mig á pottþétt eftir að dreyma þetta í nótt! En síðan fór ég líka að spá í ástarmálum og þessa sífelldu leit að hinum eina rétta maka. Ég held nefnilega að það sé ekki einhver ein/einn þarna úti, heldur er það frekar hinn eini og sanni persónuleiki. Þótt ykkur líki það betur eða verr þá er hægt að skipta mannfólkinu í hópa eftir persónuleika; feimið, hresst, daðrandi og svona... en þetta er nú bara í grófum dráttum.
|
|
!.Viktor.!
|